جراحی کراتوکونوس کراس لینکینگ

نوشته و ویرایش شده توسط هیئت تحریریه مرکز لیزر هوشمند چشم · از نظر پزشکی بررسی شده توسط دکتر علی حسین اف، MD و پروفسور دکتر لونت آلیمگیل، مریلند · آخرین به‌روزرسانی: ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۶

کراتوکونوس کراس لینکینگ

به خصوص، بیماری قوز قرنیه باعث تاری دید قرنیه می شود که به شکل مخروط بیرونی ایجاد می شود و ممکن است باعث شود. حساسیت به نور و تابش خیره کننده معمولاً هر دو چشم را درگیر می کند، اما اغلب یک چشم را بیشتر از دیگری تحت تأثیر قرار می دهد. همچنین، معمولاً افراد بین 10 تا 25 سال را تحت تأثیر قرار می دهد. علاوه بر این، این بیماری ممکن است به مدت 10 سال یا بیشتر به آرامی پیشرفت کند. با این حال، رشد قوز قرنیه معمولاً بعد از 35 سالگی کند می شود و متوقف می شود. همچنین جراحی کراتوکونوس متقاطع درمان بسیار مؤثر بیماری قوز قرنیه است.

در مراحل اولیه قوز قرنیه، می توانید مشکلات بینایی را با عینک یا لنزهای تماسی نرم اصلاح کنید. سپس ممکن است نیاز به ادامه درمان با انواع دیگر لنزها، مانند لنزهای تماسی سفت و نفوذپذیر یا لنزهای اسکلرا داشته باشید. اگر درمان وجود نداشته باشد و وضعیت شما به مرحله پیشرفته برسد، ممکن است به پیوند قرنیه نیاز داشته باشید.

روش درمان

جراحی کراس لینکینگ برای افزایش ثبات بیومکانیکی و سفتی قرنیه به منظور جلوگیری از پیشرفت قوز قرنیه انجام می شود. از نظر فنی، در مرکز چشم، با قطر تقریبی 6-7 میلی متر، اپیتلیوم که لایه بالایی قرنیه است، نواری است و محلول ریبوفلاوین 0.1% (همچنین به عنوان ویتامین B370 به عنوان محتوای ریبوفلاوین شناخته می شود) وجود دارد. قطره در چشم، اشعه ماوراء بنفش-A با طول موج XNUMX نانومتر مطابق با روش خاصی اعمال می شود.

با درخواست پزشک انجام می شود. اشعه ماوراء بنفش-A ریبوفلاوین را فعال می‌کند و منجر به تشکیل پیوندهای کلاژنی بین فیبرهای کلاژن و استرومای قرنیه و فرآیند بهبودی شدید در استرومای قدامی می‌شود. مهمتر از آن، این تکنیک نباید برای بیمارانی با ضخامت مرکزی قرنیه کمتر از 400 میکرون اعمال شود، زیرا ممکن است خطر واکنش های سمی در اندوتلیوم، داخلی ترین لایه قرنیه را ایجاد کند.

درمان چشم با لیزر

با توجه به وضعیت قرنیه و ساختار چشم، در بیماران مبتلا به قوز قرنیه که پیشرفت آنها پس از 35 سالگی متوقف شده است، ابتدا جراحی چشم با لیزر هوشمند و بلافاصله بعد از جراحی کراس لینکینگ می توان عمل کرد و بیمار از شر عینک یا لنز خود خلاص شد. بیماران قوز قرنیه تحت درمان قرار می گیرند برنامه بیمار پروفایل حساس.

لنزهای فاکیک ICL (داخل چشمی) می توانند راه حل بسیار موثری در درمان نقایص چشمی بیمارانی باشند که درمان کراس لینکینگ در بیماری قوز قرنیه داشته اند و پیشرفت بیماری قوز قرنیه در آنها متوقف شده است. برای اطلاعات در مورد ICL (لنز داخل چشمی) کلیک کنید…

این درمان ها می توانند علاوه بر گزینه های اصلاح بینایی فوق، بسته به شرایط بیمار ارائه شوند.

نشانه ها

اگرچه قوز قرنیه شدت متفاوتی دارد، اما معمولاً هر دو چشم را درگیر می‌کند و علائم و نشانه‌های شناخته شده‌ای دارد، اگرچه توافق روشنی در مورد علائم و نشانه‌های مرتبط با قوز قرنیه اولیه وجود ندارد. و این یافته ها را می توان با دستگاه توموگرافی قرنیه پیشرفته تشخیص داد. مراحل اولیه بیماری اغلب به عنوان قوز قرنیه تحت بالینی یا فرم-فروست شناخته می شود، اما هیچ معیار واحدی برای استفاده از این دو اصطلاح وجود ندارد.

قوز قرنیه تحت بالینی معمولاً اشاره ای به یک چشم با یافته های طبیعی ساعت شنی قرنیه و علائم توپوگرافی قوز قرنیه (یا یافته های توپوگرافی مشکوک) در چشم دیگر مبتلا به قوز قرنیه است.

علائم و نشانه های قوز قرنیه ممکن است با پیشرفت بیماری تغییر کند.

• تاری یا تحریف دید.
• افزایش حساسیت به نور شدید و تابش خیره کننده، که می تواند هنگام رانندگی در شب مشکلاتی ایجاد کند.
• نیاز به تغییرات مکرر در نسخه های عینک.
• بدتر شدن ناگهانی یا تاری دید.

چه وقت برای دیدن یک دکتر

اگر بینایی شما به دلیل آستیگماتیسم به سرعت رو به زوال است، حتما باید با بیمارستان ما تماس بگیرید و به چشم پزشک مراجعه کنید. در طول معاینات معمول چشم در بیمارستان ما، به خصوص علائم قوز قرنیه تجزیه و تحلیل می شود و خطر ابتلا به قوز قرنیه مشخص می شود.

علل بیماری

اگرچه علت دقیق بیماری مشخص نیست، اما در تحقیقات پزشکی مشخص شده است که عوامل ژنتیکی و محیطی از خانواده ناشی از آسم، اگزما، آلرژی و مالش شدید چشم است. کراتوکونوس اغلب بدون سابقه خانوادگی بروز می‌کند، اما تعداد کمی از بیماران دارای خویشاوند مبتلا هستند و داشتن خویشاوند نزدیک مبتلا به کراتوکونوس خطر ابتلای شما را افزایش می‌دهد - به همین دلیل غربالگری خواهر و برادر و فرزندان ارزشمند است.

لوکاس SEM، بوردون KP. عوامل خطر ژنتیکی و محیطی برای کراتوکونوس. Annu Rev Vis Sci. 2020؛ 6: 25-46. doi:10.1146/annurev-vision-121219-081723

عوامل خطر

این عوامل می توانند شانس ابتلا به قوز قرنیه را افزایش دهند:

• داشتن سابقه خانوادگی قوز قرنیه
• چشمان خود را به شدت مالش دهید
• داشتن شرایط خاصی مانند رتینیت پیگمانتوزا، سندرم داون، سندرم اهلرز دانلوس، تب یونجه و آسم

عوارض

در برخی موارد، قرنیه شما می تواند به سرعت متورم شود و باعث کاهش ناگهانی دید و زخم شدن قرنیه شود. این به دلیل شرایطی است که در آن پوشش داخلی قرنیه شما شکسته می شود و اجازه می دهد مایع وارد قرنیه شود (هیدروپس). تورم معمولاً خود به خود از بین می رود، اما ممکن است جای زخم ایجاد شود که بینایی شما را تحت تأثیر قرار دهد.

قوز قرنیه پیشرفته می تواند باعث آسیب به قرنیه شما شود، به خصوص در جایی که مخروط برجسته تر است. قرنیه آسیب دیده باعث بدتر شدن مشکلات بینایی می شود و ممکن است نیاز داشته باشد جراحی پیوند قرنیه

تشخیص

برای تشخیص قوز قرنیه، چشم پزشک ما سابقه پزشکی و خانوادگی شما را بررسی کرده و معاینه چشم را انجام می دهد. او ممکن است آزمایش های دیگری را برای تعیین جزئیات بیشتر در مورد شکل قرنیه شما انجام دهد. آزمایشات برای تشخیص قوز قرنیه عبارتند از:

برآمدگی چشم در این آزمایش، چشم پزشک از تجهیزات خاصی استفاده می کند که چشم های شما را اندازه گیری می کند تا مشکلات بینایی را بررسی کند. او ممکن است از شما بخواهد که به دستگاهی با لنزهای مختلف نگاه کنید تا به شما کمک کند تشخیص دهید کدام ترکیب واضح ترین دید را به شما می دهد. او همچنین ممکن است از رتینوسکوپ برای ارزیابی چشمان شما استفاده کند.

معاینه با میکروسکوپ زیستی (Slit-Lamp). در این آزمایش، پزشک یک پرتو عمودی نور را به سطح چشم شما هدایت می کند و از یک میکروسکوپ کم قدرت برای مشاهده چشم شما استفاده می کند. شکل قرنیه شما را ارزیابی می کند و سایر مشکلات احتمالی چشم شما را بررسی می کند.

تست کراتومتری

در این آزمایش، چشم پزشک یک دایره نور را روی قرنیه شما متمرکز می کند و انعکاس آن را اندازه گیری می کند تا شکل اصلی قرنیه شما را تعیین کند.

نقشه برداری کامپیوتری قرنیه

تست های عکاسی ویژه مانند توموگرافی قرنیه و توپوگرافی قرنیه تصاویر را برای ایجاد نقشه دقیق شکل قرنیه شما ثبت می کنند. سی تی قرنیه همچنین می تواند ضخامت قرنیه شما را اندازه گیری کند. توموگرافی قرنیه می‌تواند نشانه‌های اولیه قوز قرنیه را قبل از ظاهر شدن بیماری در طول معاینه با میکروسکوپ تشخیص دهد.

گزینه‌های درمانی در کراتوکونوس: کراس لینکینگ، CAIRS و رینگ سگمنت

درمان قوز قرنیه به دو سوال جداگانه پاسخ می‌دهد و این دو نباید با هم اشتباه گرفته شوند. سوال اول این است که آیا می‌توان از پیشرفت بیماری جلوگیری کرد؛ سوال دوم این است که آیا می‌توان کیفیت بینایی را بهبود بخشید. پیوند متقاطع قرنیه به سوال اول و روش‌های حلقه‌گذاری داخل استرومایی به سوال دوم پاسخ می‌دهند. به همین دلیل، این دو معمولاً جایگزین یکدیگر نیستند، بلکه مراحل متوالی یک طرح هستند.

سوال اول: آیا بیماری در حال پیشرفت است؟

پیشرفت بیماری با یک اندازه‌گیری واحد مشخص نمی‌شود. طبق اجماع بین‌المللی فعلی، حداقل دو مورد از سه یافته زیر باید با هم ثبت شوند: شیب‌دار شدن سطح قدامی قرنیه (افزایش ۱.۰ دیوپتر یا بیشتر در Kmax در عرض ۱۲ ماه)، شیب‌دار شدن سطح خلفی و نازک شدن قرنیه. بنابراین، یک توپوگرافی واحد که در اولین ویزیت گرفته شده است به ندرت کافی است؛ اندازه‌گیری‌های متوالی با همان دستگاه مورد نیاز است.

در افراد زیر ۱۸ سال، وضعیت متفاوت است. از آنجا که بیماری می‌تواند در کودکان و نوجوانان به طور قابل توجهی سریع‌تر پیشرفت کند، انجام عمل کراس لینکینگ در این گروه به تعویق نمی‌افتد. برعکس، انجام کراس لینکینگ پیشگیرانه در چشم یک فرد بالغ که هیچ پیشرفت مستندی را نشان نمی‌دهد، توسط شواهد فعلی پشتیبانی نمی‌شود.

گومز، ژاپن، تان دی، راپوانو، سی جی و همکاران. اجماع جهانی در مورد کراتوکونوس و بیماری‌های اکتاتیک. قرنیه. 2015؛34(4):359-69. doi:10.1097/ICO.0000000000000408

کراس لینکینگ: کدام پروتکل و با چه ضخامت قرنیه‌ای؟

پیوند عرضی قرنیه با ترکیب ریبوفلاوین با نور فرابنفش نوع A، قرنیه را سفت می‌کند. هدف آن اصلاح بینایی نیست، بلکه جلوگیری از پیشرفت آن است. در سری اصلی درسدن، ۲۳ چشم مبتلا به کراتوکونوس پیشرونده به مدت ۳۰ دقیقه با دوز ۳ میلی‌وات بر سانتی‌متر مربع تحت درمان قرار گرفتند. پیشرفت بیماری در هر چشم متوقف شد و در ۷۰ درصد از آنها، حداکثر کراتومتری با میانگین ۲.۰۱ دیوپتر پسرفت کرد. اینکه کدام پروتکل می‌تواند اعمال شود، با توجه به ضخامت قرنیه تعیین می‌شود:

• ۴۰۰ میکرومتر و بالاتر — پروتکل مرسوم (درسدن) با ۳ میلی‌وات بر سانتی‌متر مربع به مدت ۳۰ دقیقه، یا پروتکل تسریع‌شده با ۹ میلی‌وات بر سانتی‌متر مربع به مدت ۱۰ دقیقه. هر دو دوز کلی یکسان ۵.۴ ژول بر سانتی‌متر مربع را ارائه می‌دهند.
• 320–399 میکرومتر - ضخامت به طور موقت با ریبوفلاوین هیپواسمولار یا با تکنیک کمک لنز تماسی افزایش می‌یابد و قبل از شروع فاز فرابنفش، ۴۰۰ میکرومتر در حین عمل تأیید می‌شود.
• زیر ۳۲۰ میکرومتر — پیوند متقاطع انجام نمی‌شود. گزینه‌های دیگر در این چشم‌ها ارزیابی می‌شوند.

این حد دلخواه نیست. در یک قرنیه ۴۰۰ میکرومتری اشباع‌شده با ریبوفلاوین، تابشی که به لایه سلولی داخلی قرنیه می‌رسد تقریباً ۰.۱۸ میلی‌وات بر سانتی‌متر مربع است که تقریباً نصف آستانه آسیب ۰.۳۵ میلی‌وات بر سانتی‌متر مربع اندازه‌گیری شده برای سلول‌های اندوتلیال است. پیوند متقاطع، استرومای کراتوسیت‌ها را تا عمق تقریباً ۳۰۰ میکرومتر خالی می‌کند و آن ناحیه در طول یک دوره تا شش ماه دوباره پر می‌شود. با نازک شدن قرنیه، ابتدا حاشیه ایمنی در اندوتلیوم از بین می‌رود، و دقیقاً به همین دلیل است که انتخاب پروتکل به ضخامت گره خورده است.

Wollensak G، Spoerl E، Seiler T. Am J Ophthalmol. 2003؛ 135 (5): 620-7. doi:10.1016/s0002-9394(02)02220-1 · اسپوئرل ای، مروچن ام، اسلینی دی، تروکل اس، سیلر تی. کورنیا. 2007؛ 26(4):385-9. doi:10.1097/ICO.0b013e3180334f78

یک پروتکل تسریع‌شده صرفاً همان درمان ارائه‌شده سریع‌تر نیست. در یک متاآنالیز از ۱۴ کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده، پروتکل مرسوم باعث مسطح شدن بیشتر قرنیه و خط تمایز استرومایی عمیق‌تر شد، در حالی که پروتکل تسریع‌شده باعث کاهش کمتر ضخامت مرکزی قرنیه شد. هیچ تفاوتی بین این دو در حدت بینایی اصلاح‌نشده یا اصلاح‌شده، معادل کروی، اندازه‌گیری‌های بیومکانیکی قرنیه یا تراکم سلول‌های اندوتلیال مشاهده نشد. به عبارت دیگر، این دو پروتکل به هم نزدیک هستند اما قابل تعویض نیستند و انتخاب با جراح است.

یه سی وای، چن کی سی، چن وای جی، چنگ اس اف. مجله چشم پزشکی اروپا. 2025؛ 35(3):785-798. doi: 10.1177 / 11206721241298317

برای قرنیه‌های نازک، تکنیک لنز تماسی به صورت اندازه‌گیری شده توصیف شده است: در یک سری ۱۴ چشمی که حداقل ضخامت آنها پس از برداشتن اپیتلیال ۳۷۷.۲ ± ۱۴.۵ میکرومتر بود، یک لنز تماسی نرم آغشته به ریبوفلاوین، ضخامت عملکردی را به ۴۸۵.۱ ± ۱۵.۸ میکرومتر افزایش داد، که میانگین افزایش ۱۰۷.۹ میکرومتر است. خط مرزبندی استروما در ۲۵۲.۹ ± ۴۰.۸ میکرومتر اندازه‌گیری شد و هیچ کاهش قابل توجهی در سلول‌های اندوتلیال ثبت نشد.

جیکوب اس، کومار دی ای، آگاروال ای و همکاران. مجله جراحی انکسار. 2014؛ 30(6): 366-72. doi:10.3928/1081597X-20140523-01

CAIRS: قطعه‌ای که به جای مواد مصنوعی از قرنیه اهدایی تهیه می‌شود

CAIRS مخفف عبارت Corneal Allogenic Intrastromal Ring Segments است. ویژگی متمایز این روش این است که قطعه‌ای که داخل قرنیه قرار می‌گیرد مصنوعی نیست: از بافت قرنیه اهدایی انسان ساخته شده است. این قطعه در کانالی که در داخل استرومای قرنیه برش داده شده است، کاشته می‌شود و با صاف کردن مخروط، هدف آن بهبود کیفیت بینایی است، نه توقف بیماری.

در مقایسه با حلقه‌های مصنوعی، مهم‌ترین تفاوتی که به طور مداوم گزارش شده است این است که بیرون‌زدگی ایمپلنت و ذوب شدن بافت اطراف آن به طور قابل توجهی کمتر اتفاق می‌افتد، زیرا ماده کاشته شده ساختار مشابهی با خود قرنیه دارد. CAIRS همچنین در قرنیه‌های نازک‌تر از آنچه قطعات مصنوعی اجازه می‌دهند، اعمال شده است. مجموعه‌های منتشر شده، حد پایینی را در ناحیه ۳۲۰ تا ۳۵۰ میکرومتر گزارش می‌دهند. عمق کانال معمولاً ۳۵ تا ۷۰ درصد ضخامت قرنیه یا به صورت ثابت ۲۰۰ تا ۲۵۰ میکرومتر با عرض قطعه حدود ۱.۵ میلی‌متر در نظر گرفته می‌شود. هیچ نوموگرام جهانی وجود ندارد: چندین گروه، نوموگرام خود را منتشر کرده‌اند.

در مجموعه‌ای که این تکنیک را معرفی کرد، ۲۴ چشم مبتلا به کراتوکونوس مرحله ۱ تا ۴، قطعاتی را در ناحیه اپتیک ۶.۵ میلی‌متری از طریق کانال‌های تشریح‌شده در فمتوثانیه دریافت کردند و به دنبال آن کراس لینکینگ تسریع‌شده یا در جایی که قرنیه خیلی نازک بود، از نوع کمکی لنز تماسی استفاده شد. در طول یک دوره پیگیری متوسط ​​۱۱.۵۸ ± ۳.۶ ماه، حدت بینایی دور اصلاح‌نشده به میزان ۲.۷۹ ± ۲.۶۵ خط و حدت بینایی دور اصلاح‌شده به میزان ۱.۲۹ ± ۱.۳۳ خط بهبود یافت؛ هیچ چشمی پیشرفت نکرد و هیچ عارضه ناشی از قطعه مشاهده نشد. این یک مطالعه آزمایشی بود و نویسندگان آن به صراحت بیان می‌کنند که نتایج بلندمدت هنوز مشخص نشده است.

جیکوب اس، پاتل اس آر، آگاروال ای و همکاران. مجله جراحی انکسار. 2018؛ 34(5):296-303. doi:10.3928/1081597X-20180223-01

ICRS: قطعات حلقه‌ای مصنوعی داخل استرومایی قرنیه

ICRS قطعات مصنوعی هستند که درون قرنیه کاشته می‌شوند. آن‌ها مخروط را صاف می‌کنند، آستیگماتیسم نامنظم را کاهش می‌دهند و در بیشتر موارد آنچه را که چشم می‌تواند با عینک یا لنز تماسی به دست آورد، بهبود می‌بخشند. ضخامت قطعه، طول قوس و محل کاشت بر اساس توپوگرافی قرنیه، محل مخروط و آستیگماتیسم مورد نظر برای اصلاح انتخاب می‌شوند.

یک نکته در اینجا شایسته تأکید است: برنامه‌ریزی به برند قطعه مورد استفاده بستگی دارد. هر تولیدکننده، نوموگرام و ناحیه اپتیکی خود را منتشر می‌کند - برخی از قطعات برای ناحیه اپتیکی ۵.۰ تا ۶.۰ میلی‌متر، برخی دیگر برای ۵.۰ میلی‌متر ثابت و برخی دیگر نیز برای قطرهای ۶.۷ تا ۸.۲ میلی‌متر طراحی شده‌اند. بنابراین، نمی‌توان قبل از تصمیم‌گیری در مورد برند، طرح قطعه را تهیه کرد. عمق کانال معمولاً در ۷۵ تا ۸۰ درصد ضخامت قرنیه برش داده می‌شود و برش ورودی در نصف‌النهار شیب‌دار قرار می‌گیرد.

وگا-استرادا ای، آلیو جی. ال. چشم‌پزشکی (لندن). ۲۰۱۶؛ ۳:۸. doi: 10.1186 / s40662-016-0040-z

تعیین توالی: کدام درمان اول انجام می‌شود؟

• در کراتوکونوس پیشرونده، عمل حلقه و کراس لینکینگ اغلب در یک جلسه انجام می‌شوند.
• در قرنیه‌ای که قبلاً پیوند عرضی انجام شده است، اثر مسطح شدن یک قطعه کاهش می‌یابد، زیرا بافت سفت شده است. بنابراین، توالی پیوند باید از ابتدا برنامه‌ریزی شود، نه اینکه بعداً در مورد آن تصمیم گرفته شود.
• جایی که Kmax از 70 D بیشتر باشد، یا جایی که در مرکز قرنیه جای زخم وجود داشته باشد، سهم قطعات و پیوند متقاطع محدود است؛ در این چشم‌ها پیوند قرنیه (DALK یا کراتوپلاستی نافذ) مورد توجه قرار می‌گیرد.
• حداقل ۶ تا ۱۲ ماه پایداری ثبت‌شده قبل از رفع انکسار باقیمانده مورد انتظار است. در چشم‌های مناسب، ممکن است یک لنز داخل چشمی (phakic ICL) ارزیابی شود.

اینکه کدام یک از این گزینه‌ها برای چشم شما مناسب است، توسط جراح شما و پس از ارزیابی تمام اندازه‌گیری‌ها تعیین می‌شود.

یک ارزیابی قوز قرنیه به چند مورد نیاز دارد؟

در قوز قرنیه، تصمیم‌گیری بر اساس یک نقشه واحد انجام نمی‌شود. بلکه بر اساس مجموعه‌ای از داده‌ها است که آیتم‌های آن یکدیگر را بررسی می‌کنند. برای دو چشم، آیتم‌هایی که باید جمع‌آوری، خوانده و مقایسه شوند به صورت زیر توزیع شده‌اند:

بیشتر این موارد مواردی هستند که جراح از قبل می‌داند. بخش دشوار، ندانستن آنهاست؛ بلکه بررسی تک تک آنها، به همان ترتیب، بدون استثنا، در هر مورد است. در پایان یک روز شلوغ، یک خط جا افتاده، خطر بسیار واقع‌بینانه‌تری نسبت به یک شکاف در دانش است.

هوش مصنوعی RLES چه مواردی را در این طرح بررسی می‌کند؟

کلینیک ما استفاده می‌کند هوش مصنوعی RLES®، یک سیستم پشتیبانی تصمیم‌گیری بالینی که برای برنامه‌ریزی جراحی انکساری و قرنیه، به عنوان مرحله دوم ارزیابی کراتوکونوس، توسعه داده شده است. این سیستم جایگزین معاینه نمی‌شود؛ بلکه تضمین می‌کند که آنچه قابل دانستن است، نادیده گرفته نشود.

• غربالگری کراتوکونوس و اکتازی — شاخص‌های توموگرافی با هم خوانده می‌شوند. شاخص‌هایی که از نظر ریاضی به یکدیگر وابسته هستند، به عنوان شواهد جداگانه شمرده نمی‌شوند، که این امر هم هشدارهای کاذب و هم اطمینان‌بخشی کاذب را کاهش می‌دهد.
• تغییر سطح ناشی از لنز تماسی — استفاده از لنز می‌تواند به طور موقت شکل قرنیه را تغییر دهد. در جایی که این الگو وجود دارد، اندازه‌گیری‌ها غیرقابل اعتماد تلقی می‌شوند و طرح تا زمانی که نقشه‌های متوالی و سازگار با یکدیگر به دست نیاید، نهایی نمی‌شود.
• سطح چشم و خشکی چشم خشکی چشم درمان نشده هم اندازه‌گیری را مختل می‌کند و هم علائم را افزایش می‌دهد، بنابراین ابتدا سطح چشم تثبیت می‌شود.
• فشار داخل چشم و زاویه اتاق قدامی - مقدار زاویه در توموگرافی قبل از عمل در هر مورد خوانده می‌شود و یک زاویه باریک برای ارزیابی جداگانه ارجاع داده می‌شود.

فراتر از غربالگری، نرم‌افزار بررسی می‌کند که آیا طرح مورد نظر با اندازه‌گیری‌های آن قرنیه خاص سازگار است یا خیر:

• موتور ایمنی بافت - ضخامتی که پس از عملیات باقی می‌ماند محاسبه و با کفپوش‌های ایمنی مقایسه می‌شود.
• معاینات اختصاصی کراتوکونوس — معیارهای پیشرفت (شیب‌دار شدن قدامی و خلفی، نازک شدن) در اندازه‌گیری‌های متوالی مقایسه می‌شوند؛ برای کراس لینکینگ، نازک‌ترین ضخامت قرنیه در مقایسه با آستانه‌های پروتکل فوق بررسی می‌شود و یک طرح حلقه‌ای در مقایسه با نوموگرام قطعه خاص انتخاب شده تأیید می‌شود.
• پیش شرط های عوارض — سوالات مربوط به سابقه دارویی و بیماری‌های مزمن در هر مورد به ترتیب یکسانی بررسی می‌شوند.

آنچه این غربالگری به شما می‌دهد

فایده‌اش این است: تصمیم توسط جراح شما گرفته می‌شود، اما ثبت شده است که تک تک این موارد قبل از تصمیم‌گیری پرسیده شده است. اگر موردی پرسیده نشده یا اندازه‌گیری نشده باشد، گزارش آن را به عنوان ... نامگذاری می‌کند. گزارش نشده به جای اینکه آن را خالی بگذارید. هیچ مورد گمشده‌ای بی‌سروصدا به عنوان مورد عادی محسوب نمی‌شود.

این نرم‌افزار تشخیصی ارائه نمی‌دهد، در مورد جراحی تصمیم‌گیری نمی‌کند و نتیجه را تضمین نمی‌کند. اطلاعات دقیق در مورد این سیستم در آدرس زیر موجود است. rlesai.com.

لینک های مفید:

درباره جراحان چشم ما پیرچشمی جراحی لیزیک چشم با لیزر. جراحی چشم با لیزر لیزیک. جراحی چشم با لیزر NoTouch T-PRK. جراحی چشم با لیزر PRK. برنامه بیمار پروفایل حساس. تعریف لیزیک سؤالات متداول