Chirurgia oka laserowa Q-LASIK

Napisane i zredagowane przez Zespół redakcyjny Smart Laser Eye Center · Przejrzane pod kątem medycznym przez dr Alim Huseynov, MD · Ostatnia aktualizacja: 10 września 2026 r.

Q-LASIK to laserowa korekcja wzroku oparta na płatkach. Koryguje krótkowzroczność, nadwzroczność i astygmatyzm w taki sam sposób, jak konwencjonalna. Laserowa operacja oka LASIKale płat rogówki jest tworzony za pomocą Med-Logics ML7 System mikrokeratomów, który był pierwszą platformą do przeprowadzania zabiegu Q-LASIK. Zasada zabiegu excimerowego jest taka sama jak w przypadku każdej innej procedury LASIK: laser usuwa określoną ilość zrębu rogówki, dzięki czemu światło wpadające do oka skupia się na siatkówce, a nie przed nią lub za nią.

Litera Q odnosi się do kontroli jakości wbudowanej w etap płata. Grubość płata, średnica płata, położenie zawiasu i poziom podciśnienia nie są ustalane w momencie zabiegu; są one dobierane przed zabiegiem na podstawie nomogramu urządzenia, na podstawie odczytu najostrzejszej keratometrii pacjenta i poziomej średnicy rogówki.

Czym Q-LASIK różni się od standardowego zabiegu LASIK

W każdym zabiegu z rodziny LASIK chirurg musi najpierw utworzyć cienki płatek lamelarny. Sposób jego utworzenia to największa różnica techniczna między tymi metodami i to właśnie wyróżnia Q-LASIK.

ML7 to mechaniczny mikrokeratom: skalibrowane metalowe ostrze przecina płaszczyznę lamelową. Laser femtosekundowy natomiast nie przecina. Umieszcza skupione impulsy, które wytwarzają pęcherzyki kawitacyjne wzdłuż płaszczyzny, a następnie płatek jest… rozcięte z tego samolotu. Te dwa podejścia generują falowanie w oparciu o odmienną fizykę i są opisywane różnymi słowami na tej stronie.

Następujące wartości są specyfikacje producenta w przypadku systemu ML7 nie są to wyniki niezależnego badania porównawczego:

• Tworzenie klapy trwa około 7 sekund, wliczając podciśnienie. Pełny cykl – założenie pierścienia ssącego, zasysanie, wprowadzenie i zwolnienie – należy do najszybszych w dziedzinie zabiegów LASIK. Krótszy czas zasysania oznacza krótszy okres podwyższonego ciśnienia śródgałkowego w oku.
• Odchylenie standardowe ±5 µm dla metalowej głowicy Med-Logics używanej razem z kalibrowanym ostrzem Med-Logics CLB. Niewielkie odchylenie ma znaczenie, ponieważ resztkowe łożysko podścieliska jest obliczane poprzez odjęcie płata od pachymetrii: każdy mikron nieoczekiwanej grubości płata to mikron odjęty od tkanki, która musi pozostać.
• Grubość klapy w krokach co 10 µm. Przy głowicy o średnicy 100 µm, kalibrowana seria ostrzy (−20, −10, plano, +10, +20) zapewnia grubość 80, 90, 100, 110 i 120 µm. W związku z tym chirurg dobiera płatek do rogówki, zamiast dopasowywać rogówkę do stałego płatka.
• Zawias można ustawić pod dowolnym kątem w zakresie od 0° do 180°. Chirurg obraca pierścień ssący, dzięki czemu zawias może być umieszczony skroniowo, nosowo, górnie lub na dowolnej osi skośnej — w tym prostopadle do osi astygmatycznej.
• Pierścień i próżnia z nomogramu urządzenia. Średnica pierścienia podąża za najstromszym odczytem K i poziomym pomiarem od bieli do bieli; próżnia podąża za pierścieniem i grubością rogówki.

Dlaczego kierunek zawiasu jest planowany, a nie zakładany

Splot nerwów podpodstawnych rogówki zaopatrywany jest głównie przez włókna wchodzące do rogówki w pozycjach godziny 3 i 9. zawias skroniowy lub nosowy zachowuje największą część tych włókien podczas zabiegu LASIK, ponieważ krawędź płatka przebiega przez mniejszą liczbę pni wejściowych. Górny zawias przecina oba pnie.

Odczucie rogówkowe napędza odruch łzowy, więc zachowanie nerwu wzrokowego jest bezpośrednio związane z uczuciem suchości oka w pierwszych miesiącach po zabiegu. W randomizowanym, kontrolowanym badaniu z użyciem mikrokeratomów mechanicznych, czucie rogówkowe powróciło do wartości wyjściowych po sześciu miesiącach w oczach bez górnego zawiasu, podczas gdy oczy z górnym zawiasem nie powróciły do ​​normy, a objawy zespołu suchego oka były w tej grupie bardziej nasilone.

Donnenfeld ED i wsp. 2003 · Okulistyka 110(5):1023–9 · doi:10.1016/S0161-6420(03)00100-3W badaniach seryjnych z wykorzystaniem płatów femtosekundowych nie udało się odtworzyć tej różnicy — Mian SI i in. 2009 · J Cataract Refract Surg 35(12):2092–8 · doi:10.1016/j.jcrs.2009.07.009.

Kierunek czasowy jest kierunkiem ogólnie preferowanym w naszym centrum. Zachowuje włókna nerwowe opisane powyżej i jest położony z dala od przedniej krawędzi oczodołu, dzięki czemu krawędź płata jest mniej odsłonięta w kierunku, z którego najczęściej dochodzi do urazów tępych. górny zawias może być wybrany zamiast tego, gdy wymaga tego anatomia danego oka — na przykład wąski otwór powiekowy, głęboki oczodół lub mapa krzywizny rogówki, w której górny obwód zapewnia korzystniejszą geometrię zawiasu.

Liczby stojące za decyzją o zabiegu Q-LASIK

To, czy oko może bezpiecznie poddać się zabiegowi Q-LASIK, nie zależy od recepty na okulary. Decyduje o tym ilość tkanki rogówki zużywana podczas zabiegu w stosunku do jej objętości oraz krzywizna rogówki po zakończeniu zabiegu. Decyzję tę determinują cztery cyfry.

• PTA — procent zmienionej tkanki. Płat plus głębokość ablacji, podzielone przez najcieńszą pachymetrię. Nasz pułap wynosi 40%, gdy najstromsza wartość K wynosi 46.00 D lub więcej, i 45% poniżej. Jeśli nie zmierzono Kmax, stosuje się bardziej rygorystyczną wartość 40%.
• RSB — resztkowe złoże podścieliska. Podłoże pozostawione pod płatem po ablacji. Podłoże dla rodziny LASIK, Q-LASIK obejmowało: 300 μm.
• RCT — resztkowa grubość rogówki. Pachymetria bez ablacji. Piętro: 400 μmRCT nie zależy od grubości płata, więc cieńszy płat poprawia RSB i PTA, ale nigdy nie ratuje RCT; robi to tylko płytsza ablacja.
• Okno keratometrii pooperacyjnej. Rogówka musi pozostać skuteczną soczewką po leczeniu: nie może być bardziej płaska niż 36 D i nie bardziej stroma niż 49 D. Jest to granica, która najczęściej ogranicza zakres korekcji, jaką może zapewnić płaska rogówka, nawet przy dużej ilości tkanki.

Progi te nie są arbitralne. W badaniu kliniczno-kontrolnym oczu, u których po zabiegu LASIK rozwinęła się ektazja, pomimo całkowicie prawidłowej topografii przedoperacyjnej, 97% miało PTA na poziomie 40% lub więcej, a PTA była pojedynczą, najistotniejszą zmienną niezależną w analizie wieloczynnikowej.

Santhiago MR i in. 2014 · Am J Ophtalmol 158(1):87–95 · doi:10.1016/j.ajo.2014.04.002

W jaki sposób RLES AI wspiera planowanie zabiegów Q-LASIK

RLES AI® to oprogramowanie do planowania laserowej chirurgii refrakcyjnej oka, opracowane przez naszą grupę. Jest to narzędzie wspomagające podejmowanie decyzji klinicznych: odczytuje wartości wydrukowane na raportach topografii, tomografii i biometrii, stosuje powyższy zestaw reguł i zwraca opcje chirurgiczne spełniające wszystkie kryteria wraz z kosztami każdej z nich. Nie podejmuje decyzji. Ostateczna ocena kliniczna zawsze należy do chirurga.

W przypadku planu Q-LASIK oprogramowanie działa między innymi poprzez:

• Badanie przesiewowe stożka rogówki i ektazji — BAD-D, ART max i średnia, Kmax, ISV i IVA, uniesienie tylne, progresja pachymetryczna oraz wskaźniki biomechaniczne CBI i TBI, gdy dostarczono pomiar odcinka ST Corvisa. Wskaźnik graniczny lub patologiczny nie tylko sygnalizuje problem, ale zmienia, które procedury pozostają w tabeli. W przypadku utrwalonej lub postępującej ektazji rogówki, ablacja rogówki jest całkowicie poza zestawem reguł — wliczając ablację powierzchniową.
• Wykrywanie odkształceń soczewek kontaktowych — zestaw wskaźników, które odróżniają rogówkę rzeczywiście nieregularną od tej, która została tymczasowo zdeformowana przez noszenie soczewek. To rozróżnienie jest istotne, ponieważ zdeformowana rogówka może powodować powstanie fałszywego wzoru stożka rogówki, a planowanie ablacji na powierzchni, która zmieni kształt po zatrzymaniu soczewek, prowadzi do resztkowego błędu refrakcji.
• Budżetowanie tkanek — PTA, RSB i RCT obliczone dla każdej kombinacji grubości płatka i strefy optycznej, jaką może dostarczyć urządzenie, przy czym kombinacje te są uporządkowane według resztkowego podścieliska, jakie pozostawiają.
• Weryfikacja nomogramu ML7 — pierścień ssący, poziom podciśnienia i skalibrowane ostrze sprawdzono krzyżowo względem najstromszego K i średnicy rogówki, wraz z obliczeniem zawiasu opisanym powyżej dla kierunków skroniowego, górnego i nosowego oddzielnie.
• Maksymalna możliwa do leczenia korekcja — pułap dioptrii narzucony przez okno keratometrii pooperacyjnej dla danej rogówki, który często zostaje osiągnięty zanim zostaną osiągnięte progi tkankowe.

Jeżeli liczby nie pozwalają na przeprowadzenie zabiegu Q-LASIK, oprogramowanie o tym informuje i pokazuje, co pozostało: Transepital PRK, PRK, Lub fakijna soczewka ICL gdy rogówka nie jest właściwym miejscem do przeprowadzenia korekcji.

Dowiedz się więcej o RLES AI® i jego zestawie reguł klinicznych →

Kto jest kandydatem do zabiegu Q-LASIK

Zabieg Q-LASIK można rozważyć u pacjentów w wieku 18 lat lub starszych, z stabilną refrakcją, rogówką w normie topograficznie i tomograficznie, a powyższe progi tkankowe są zachowane z marginesem. W wieku od 18 do 21 lat decyzja należy do chirurga, a w pierwszej kolejności oczekuje się udokumentowanej stabilności refrakcji przez co najmniej dwanaście miesięcy.

Zabieg Q-LASIK nie jest wykonywany w przypadku stożka rogówki lub podejrzenia ektazji rogówki, aktywnej infekcji lub stanu zapalnego oka, niekontrolowanej choroby autoimmunologicznej lub układowej, ciąży lub karmienia piersią, ciężkiego, nieleczonego zespołu suchego oka lub rogówki, która nie jest w stanie dostarczyć niezbędnej ilości resztkowego zrębu. Niektóre leki – w szczególności izotretynoina i topiramat – wymagają odroczenia zabiegu. Właśnie z tego powodu prosimy o okazanie historii leczenia.

Rekonwalescencja po zabiegu Q-LASIK

Ponieważ nabłonek jest unoszony wraz z płatem, a nie usuwany, powierzchnia zamyka się szybko, a powrót widzenia jest szybszy w porównaniu z metodami ablacji powierzchniowej.

• Pierwsze 5–6 godzin. Zazwyczaj występuje lekkie lub umiarkowane pieczenie, łzawienie i nadwrażliwość na światło. Najskuteczniejszą rzeczą, jaką pacjent może zrobić w tym okresie, jest odpoczynek z zamkniętymi oczami.
• Dzień 1. Większość pacjentów widzi na tyle dobrze, że może wykonywać codzienne czynności i zgłasza się na pierwsze badanie pooperacyjne.
• Pierwszy tydzień. Pod żadnym pozorem nie pocieraj oczu i nie kontaktuj się z wodą. Krople należy stosować dokładnie według zaleceń.
• Tygodnie 2–4. Unikamy basenów i morza. Wzrok nadal się wyostrza, a wszelkie wahania ustępują.
• Miesiące 1, 3 i 6. Planowe badania. Wizyta co miesiąc jest najważniejsza dla długoterminowego zdrowia rogówki.

Przejściowy zespół suchego oka jest najczęstszą dolegliwością po każdym zabiegu z użyciem płatka, ponieważ płatek przerywa nerwy rogówki. Zazwyczaj ustępuje on w ciągu pierwszych trzech do sześciu miesięcy. Planowanie zawiasowe, opisane wcześniej na tej stronie, jest jednym ze sposobów minimalizacji tego efektu.

Podróż do nas na zabieg Q-LASIK

Pacjenci, którzy przyjeżdżają do Stambułu z innego miasta lub kraju, zazwyczaj mogą ukończyć badanie i operację w trakcie krótkiego pobytu, pod warunkiem, że pomiary przedoperacyjne są ważne w momencie przyjazdu. Decydują o tym dwa warunki: soczewki kontaktowe muszą być noszone wystarczająco długo, aby rogówka mogła powrócić do swojego pierwotnego kształtu, a wszelkie wcześniejsze wyniki badań muszą zostać przesłane z wyprzedzeniem, aby można je było przejrzeć przed podróżą. Pierwsze badanie pooperacyjne przeprowadza się dzień po zabiegu, a kolejne wizyty kontrolne można umówić z okulistą w pobliżu domu pacjenta, a wyniki badań zostaną nam przesłane.

Nasza zespół konsjerża pacjenta organizuje spotkania, transfery i zakwaterowanie, a także nasze strona podróży pacjenta opisuje, co dzieje się każdego dnia.

Przydatne linki

• Wszystkie metody laserowej korekcji wzroku
• Laserowa operacja oka LASIK
• Przeznabłonkowy PRK (bezdotykowy)
• Operacja laserowa oka PRK
• Stożek rogówki i sieciowanie rogówki
• Nasza technologia
• Bezpłatne badanie wzroku laserem
• Wszystkie często zadawane pytania

Często zadawane pytania dotyczące laserowej korekcji wzroku Q-LASIK

Referencje

1. Santhiago MR, Smadja D, Gomes BF i in. Związek między procentem zmienionych tkanek a ektazją keratomileusis po laserowym leczeniu in situ w oczach z prawidłową topografią przedoperacyjną. Am J Oftalmol. 2014;158(1):87–95. doi:10.1016/j.ajo.2014.04.002
2. Donnenfeld ED, Solomon K, Perry HD i in. Wpływ położenia zawiasu na czucie rogówki i zespół suchego oka po zabiegu LASIK. Okulistyka. 2003;110(5):1023–9. doi:10.1016/S0161-6420(03)00100-3
3. Mian SI, Li AY, Dutta S, Musch DC, Shtein RM. Zespół suchego oka i czucie rogówki po laserowej keratomileuzie in situ z utworzeniem płatka laserem femtosekundowym: wpływ położenia zawiasu, kąta zawiasu i grubości płatka. J Chirurgia refrakcyjna zaćmy. 2009;35(12):2092–8. doi:10.1016/j.jcrs.2009.07.009
4. Talamo JH, Meltzer J, Gardner J. Powtarzalność grubości płata przy użyciu mikrokeratomów IntraLase FS i Moria LSK-1 i M2. J Refract Surg. 2006;22(6):556–61. doi:10.3928/1081-597X-20060601-07

Podane na tej stronie dane techniczne systemu Med-Logics ML7 stanowią specyfikacje producenta i są oznaczone jako takie w tekście. Niniejsza strona zawiera informacje dla pacjenta i nie zastępuje badania. To, czy zabieg jest odpowiedni dla danego oka, można ustalić dopiero po przeprowadzeniu pełnej oceny okulistycznej, a ostateczna decyzja kliniczna należy do chirurga.

Niniejsza strona zawiera wyłącznie ogólne informacje i nie stanowi diagnozy ani zalecenia dotyczącego leczenia. O zasadności leczenia decyduje badanie wzroku.